கோயில் வழிபாட்டில் முதல் வணக்கம் விநாயகருக்குத் தான். அவர் முன் தோப்புக்கரணம் செய்து வழிபாட்டை தொடங்கு கிறோம். இதற்கு ""தோர்பிகரணம் என்று பெயர். ""கைகளால் காதைப் பிடித்துக் கொள்வது என்பது இதன் பொருள். கைகளால் காதுகளைப் பிடித்தபடி மூன்று முறை குனிந்து நிமிர்ந்து, பின் தலையில் குட்டிக் கொள்வது வழக்கம். மறந்து போன விஷயத்தை நினைவு படுத்த, தலையில் கை வைத்து தட்டியபடியே நினைவுக்கு கொண்டு வர முயற்சிப்போம். அப்போது நரம்புகள் ysடப்பட்டு மறந்த விஷயம் நினைவுக்கு வரும். அது போல காதை  பிடிக்கும் போது, நரம்பு மண்டலம் ysடப்படும். மூளை விழிப்படைந்து நினைவாற்றல் பெருகும். ரத்த ஓட்டம் சீராகும்.  சுறுசுறுப்பு உண்டாகும். அக்குபஞ்சர் சிகிச்சை போல, தோப்புக் கரணம் புத்துணர்வுக்கு வழிவகுக்கும். குழந்தைக்கு முடி எடுப்பதும், காது குத்துவதும் இந்த நோக்கத்திற் காகத்தான்  நடத்துகிறோம். அந்தக் காலத்தில் ஆசிரியர்கள், மறதிக்கு உள்ளாகும் மாணவர்களை காதைத் திருகி தண்டனை வழங்கியதும் இதற்காகவே.