துறவியாகி தவவாழ்வில் ஈடுபடுவது என்பது சாமான்யமான விஷயம் அல்ல. அதற்குரிய பூஜை, உணவு முறை, தியானம் என துறவுக்குரிய நியமங்களை யாராலும் எளிதில் பின்பற்ற முடியாது. அதுவும் சிறு  வயதில் துறவியாவதை நினைத்துக் கூட பார்க்க முடியவில்லை. காஞ்சி மகாபெரியவர் சந்நியாசம் மேற்கொள்ளும் போது அவருக்கு வயது 13 மட்டுமே. அப்போது நடந்த நிகழ்ச்சிகள் நம் அனைவரின் உள்ளத்தையும் உருக்கக் கூடியவை என்றால் மிகையில்லை. மகாபெரியவரின் தந்தை சுப்பிரமணிய சாஸ்திரிகள். தாயார் மகாலட்சுமி. இந்த பெற்றோர் சுவாமிகளுக்கு இட்ட பெயர் சுவாமிநாதன். பாராட்டி சீராட்டி வளர்த்த பிள்ளையை துறவறத்திற்கு அனுப்ப பெற்றோர் மனம் இடம் தரவில்லை. காஞ்சி மடத்தின் அதிகாரிகள், உலக நலனுக்காகவும், காஞ்சி மடத்தின் பக்தர்களுக்காகவும் சுவாமிநாதனை விட்டுக் கொடுக்கும்படியும், அவர்களது மற்ற மூன்று குழந்தைகள் மீது அன்பு காட்டும்படியும் வேண்டினர். சுவாமிநாதனின் பெற்றோரோ மன உளைச்சலுடன் செய்வதறியாமல் தவித்தனர். அப்போது சுவாமி பெற்றோரிடம்,நீங்கள் ஏன் தயங்குகிறீர்கள்? எனக்கு குருநாதரின் அருள் பரிபூரணமாக இருக்கிறது. நீங்கள் முழுமனதுடன் துறவு பூணுவதற்கு அனுமதி கொடுங்கள், என்று பணிவுடன் வேண்டிக் கொண்டார். மகனின் பக்குவம் மிக்க சொற்கள் பெற்றோரின் உள்ளத்தை உருக்கியது. தங்களின் மனதைத் தேற்றிக் கொண்டு சந்நியாச வாழ்வு நடத்த அனுமதியளித்தனர். அதுவரையில் சுவாமிநாதனாக விளங்கியவர், தண்டம், முண்டம், கமண்டலம், காஷாயம் நான்கையும் ஏற்றுக் கொண்டு சந்நியாசியாக மாறினார். இதன் பின் அந்த புண்ணிய ஆத்மாக்கள் தம் பிள்ளையைச் சந்திக்கவே இல்லை. மனதில் எழும் ஆசாபாசங்களை போக்கவே துறவு மேற்கொள்வதால் தாய், தந்தை போன்ற நெருங்கிய உறவினர்கள் சந்நியாசிகளை நேரில் காணும் வழக்கம் இல்லை. தங்களின் மகன் மக்களின் துன்பம் போக்கி உலகத்தை நல்வழிப்படுத்த அவதரித்த மகான் என்பதை உணர்ந்து மகிழ்ச்சி கொண்டார்களா அல்லது உலகம் எல்லாம் போற்றும் காஞ்சிப் பெரியவரை தங்களால் காண முடியவில்லையே என்று எண்ணி வருந்தினார்களா என்பதை யார் அறிவார்......! இருந்தாலும் பிற்காலத்தில் அந்த பெற்றோரை சந்தித்து காஞ்சிப் பெரியவரை பற்றி ஏதாவது கேட்டால், அவர்கள் மவுனம் ஒன்றையே பதிலாக அளித்தனர். உத்தமரை உலகிற்கு அளித்த மகா உத்தமர்கள் அல்லவா அந்த பெற்றோர். (மகான் காஞ்சிப் பெரியவர்)